ლტოლვილი ვიქტორ ჰიუგო-10: ვიქტორ ჰიუგო ნატურალისტი,ბოტანიკოსი,ენტომოლოგი,ორნიტოლოგი და მეტეოროლოგი:,

ჰიუგოს საყვარელი
 კუნძულები ჯერსი
და გერნსი

ის გვატყობინებს რომ 709 წელს ძველმა კატაკლიზმებმა ნორმანდიას მოწყვიტეს მიწის დიდი ნაწილები რომლებიც დღეს შეადგენენ ანგლო-ნორმანდულ არქიპელაგს:" ლა მანშის კუნძულები არის საფრანგეთის მოწყვეტილი და ზღვაში ჩავარდნილი ნაწილები რომლებიც მოაგროვა ინგლისმა...ოდესღაც გერნსი დაკავშირებული იყო ჰერმთან,ჰერმი სარკთან,სარკი ჯერსისთან და ჯერსი საფრანგეთთან. ბავშვი გადააბიჯებდა სრუტეს. როდესაც კუტანსის ეპისკოპოსი გაივლიდა ხოლმე მას რომ ფეხი არ დასველებოდა აგდებდნენ ფიჩხის კონას"(ვიქტორ ჰიუგო,ლა მანშის არქიპელაგი, XX).

შემდეგ ის აღწერს ნიადაგს: გრანიტი სამხრეთით, ქვიშა ჩრდილოეთით, აქ  ციცაბო ფერდობები, იქ დიუნები". სანაპიროზე

ლტოლვილი ვიქტორ ჰიუგო-9: ჩვეულებრივი დღე:

 ის დაახლოებით ისეთივეა როგორც ჯერსიზე. ჰიუგო ვერ იტანს უწესრიგობას და ბოჰემას. მას უნდა რომ პატივს სცემდნენ დისციპლინას და ჩვეულებებს. მადამ ჰიუგო ჩაინიშნავს:
" ჩემი მეუღლე მუშაობს დილით. საუზმე შუადღესაა. ესაა საუბრის, კამათის დრო. ყველა ამბობს იმას რასაც ფიქრობს...მერე ყველა მიდის თავის გზაზე. ჩემი ქმარი სეირნობს, ადელი უკრავს პიანინოზე ან სწავლობს ინგლისურს. შარლი წამოწვება დივანზე, ეწევა და

ლტოლვილი ვიქტორ ჰიუგო-8: მრავალნიჭიერი დიდი ვიქტორ ჰიუგო:

ჰიუგოს ლეოპოლდინა
კითხულობს

ვიქტორ ჰიუგო იყო არქიტექტორიც,მეტიც, "რა სამწუხაროა რომ პოეტი ვარ, რა არქიტექტორი ვიქნებოდი",მისწერა მან არქიტექტორ და რესტავრატორ  ვიოლე ლე დიუკს. მისი დაჟინებული ზედამხედველობით და კარნახით  აიგო მისი ლამაზი სახლი რომელიც მან მორთო როგორც არანაკლებ ნიჭიერმა დეკორატორმა. "მე ვერ განვახორციელე ჩემი მოწოდება,მე დაბადებული ვიყავი რათა გავმხდარიყავი დეკორატორი",ეს მისწერა ვიქტორ ჰიუგომ ჟ.კლარეტის. ყველაფერთან ერთად ბუნებაში და მცენარეებში შეყვარებული ვიქტორ ჰიუგო მებაღეც იყო. მაგრამ პატივცემულ მკითხველს მე,მოკრძალებული მთარგნელი, ამით თავს არ შევაწყენ და შევჩერდებდი ვიქტორ ჰიუგოზე როგორც მხატვარზე.

ლტოლვილი ვიქტორ ჰიუგო-7: ახალი პოლიტიკური დარდები,მესამე ლტოლვილობა:

ლტოლვილი ვიქტორ
ჰიუგო ჯერსიზე,
განდევნილთა კლდეზე.

სიკვდილი საშინელი სინამდვილეა,მაგრამ ის ახალი სიცოცხლის დასაწყისია. "ნუ იტყვით სიკვდილს,თქვით გაჩენა".  ჩვენ პასუხისმგებლები ვართ იმიტომ რომ თავისუფლები ვართ და სიკვდილის შემდეგ ბოროტები დაისჯებიან მეტამფსიქოზით:ძოწით,მდიდრულად შემოსილი მგელი იქნება მგელი ტყეებში"("რას ამბობს ჩრდილის პირი").
"მე არა ვარ პოლიტიკოსი,მე ვარ თავისუფალი ადამიანი".
 ჯერსიში ჩასვლიდანვე ვიქტორ ჰიუგო ოცნებობს ყველა დემოკრატის,ყველა სოციალისტის, 1848-1849 წლებში

ლტოლვილი ვიქტორ ჰიუგო-6: ჰიუგო და ზებუნებრივი:

ვიქტორ ჰიუგო როგორც
 მოგვი, ზეთი ტილოზე,
მხატვარი ანდრე
ჟილ (1840-1885).

   " ყოველი დიდი სული თავის ცხოვრებაში ტოვებს ორ ნაშრომს, ერთს სიცოცხლეში და მეორეს როგორც ფანტომი."
დიალოგებმა მაგიდასთან ვიქტორ ჰიუგოს მისცეს როგორც ხატების ნიაღვარი ისე ზრდისა და დამწიფების საშუალება, ისაა საიქიოსთან კავშირის დამამყარებელი ერთ-ერთი პირველი ადამიანი, ადამიანი ვისაც მიესალმნენ სულები.   
    ის ფახდა წინასწარმეტყველი,რაზეც ოცნებობდა 1840 წელს. ის ხედავს რომ თავისი გენიას სიმაღლიდან ბატონობს ადამიანებზე.
    ის უფრო დიდია და სხვებზე უფრო შორს ხედავს. ის უნდა წაუძღვეს მასებს და ჩირაღდანივით გაანათოს მომავალი, აუწყოს მათ ჭეშმარიტებები.
ვიქტორ ჰიუგოს აზრით პოეტები არიან როგორც მოგვი მეფეები რომლებიც ხალხებს მიუძღვიან ბეთლემისაკენ  "ჭვრეტები", მოგვები).
     სპირიტიზმით გავლას აქვს უდიდესი მნიშვნელობა. მან აამოძრავა აქამდე ჩრდილში მყოფი შემოქმედება.

ლტოლვილი ვიქტორ ჰიუგო-5:

დოლმენი და კაირნი

 ჩაფლობა ფანტასტიკურში:

სეირნობა პეიზაჟებში და ფიქრებში:

  "ვაი! ყველაფერი აკლდამაა. იქიდან გამოვდივართ და იქ ვვარდებით. ღამე არის აკლდამის უზომო კედელი"(კორბოერის დოლმენი,"ჭვრეტები",VI,18). 

 სეირნობის მშვენიერ დღეებს ენაცვლება საათობით მუშაობა. ჰიუგო სეირნობს გრძელ ქვიშიან პლაჟებზე,ადის კლდეებზე, ევლება პატარა ყურეებში. ის აღფრთოვანებულია პეიზაჟის

ლტოლვილი ვიქტორ ჰიუგო-4: მკვიდრთა,მათ წეს ჩვეულებათა შესწავლა.უფრო პროზაული საქმე:

...ვიქტორ ჰიუგო გააოცა  გაზეთების სიმრავლემ: არის ექვსი,ფრანგულად და ინგლისურად გამომავალი გაზეთი და ვიქტხორ ჰიუგო ასკვნის რომ "მკვიდრებს უყვართ კითხვა რაც ღირსეულ სახეს აძლევს მანერებს და აერთგვაროვნებს მოსახლეობას".

ლტოლვილი ვიქტორ ჰიუგო-3: ჯერსი,"მშვენიერებისმბედნიერების და დამოუკიდებლობის მიწა:

" სტუმართმოყვარეობაა მათი დიდება. მათ აქვთ თავშესაფრის მიუკერძოებლობა".
   1852 წლის პირველ აგვისტოს "რავენსბურნმა" დატოვა ანვერის პორტი. წვიმდა. გემს მიჰყავდა ვიქტორ ჰიუგო, მისი შვილი შარლი,გემზე ინკოგნიტოდ არის ჟიულიეტ დრუეც. 2 აგვისტოს მწერალი ლონდონშია,4 აგვისტოს საუტჰემპტონში, 5 აგვისტოს ის ჯერსიში

ლტოლვილი ვიქტორ ჰიუგო-2:

ბელგია:
"ლტოლვილობა მუდამ რამდენადმე ნაღვლიანია"(ჟ.ჟანას,1852 წლის 24 მარტი).

  ვიქტორ ჰიუგო 1851 წლის 12 დეკემბერს ვიქტორ ჰიუგო ტიპოგრაფი ჟაკ-ფირმა ლანვას პასპორტით ღამის მატარებლით ჩავიდა ბრიუსელში. ის დაბინავდა სასტუმროში,მაგრამ 1852 წლის 5 იანვრიდან ის ქირაობს ბინას გრანდ პლასის 16 ნომერში.

ნაპოლეონ ქარქაშაძე: აფხაზეთი ისეთი არ არის, როგორიც თბილისიდან ჩანს

saqinformi

www.saqinform.ge

ჩემს სადარბაზოში ცხოვრობდა ცნობილი აფხაზი მეცნიერი, აკადემიკოსი ზურაბ ანჩაბაძე, რომელიც პედაგოგიური ინსტიტუტის, შემდეგ უნივერსიტეტის რექტორი იყო. იგი დაბეჯითებით ამტკიცებდა, რომ გენეტიკურად არც ერთი ერი აფხაზებთან ისე ახლოს არ დგას, როგორც ქართველები. მის ამ მოსაზრებას არ იზიარებდნენ სხვა აფხაზი მეცნიერები, რომლებიც ამტკიცებდნენ, რომ აფხაზები ამ კუთხის აბორიგენები არიან და ენათესავებიან ჩრდილოეთ კავკასიის ხალხებს.

ნაპოლეონ ქარქაშაძე, ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი,