თანამედროვეობის პრობლემებიდან,დიდი ქალაქების მარტოობა:

ქალაქური მარტოობა

   კაცობრიობის ისტორიის ერთ-ერთი დამახიასეთებელი ნიშანია ურბანიზაცია ანუ ქალაქების გაჩენა და ადამიანების კონცენტრაცია დიდ და ზედიდ ქალაქებში. ბოლო საუკუნეებში ეს პროცესი დაჩქარდა. ზოგ განვითარებულ ქვეყანაში ქალაქების მოსახლეობა შეადგენს ქვეყნის საერთო მოსახლეობის 80%-ს.  ზოგან ქალაქებმა მიაღწიეს გარკვეულ ზღურბლს და დაიწყო ადამიანების გადასახლება ქალაქებიდან გარეუბნებში მაგრამ განვითარებად ქვეყნებში ქალაქების ზრდის ტემპი 4,5-ჯერ მეტია ვიდრე განვითარებულ ქვეყნებში.

   ეს  ადამიანურ დონეზეც აჩენს პრობლემებს, აი ზოგი მაგალითი:

 «თავისუფლების ფასი: დიდი ქალაქის ანონიმურობა ერთდროულად მეტი თავისუფლებაცაა და მეტი მარტოობაც :

დიდი ქალაქების ცხოვრების ერთ-ერთი ყველაზე ფართოდ გავრცელებული ნიშანია ანონიმურობა.

ზვიად გამსახურდიას წერილის ნაწყვეტი შევარდნაძისადმი...

მასალა აღებულია ბატონ ბიმურზა დადეშქელიანის Facebook-ის გვერდიდან
Bimurza Dadeshqeliani-Afrasidze-ის მიერ 2011 წლის 10 11, ხუთშაბათი, 14:24-ზე

ზვიად გამსახურდიას წერილის ნაწყვეტი შევარდნაძისადმი: „....ამასთან თქვენ და გორბაჩოვი ყოველნაირად უჭერდით მხარს ოს სეპარატისტებს, რაც ხელს უწყობდა შიდა ქართლის კონფლიქტის გაღვივებას და საუკეთესო საშუალება იყო ჯარის შემოყვანისა და საქართველოს ხელახალი ანექსიისა. ამასთან ყოველნაირად ინიღბებოდით და მალავდით კავშირს ამ მოვლენებთან. თქვენ თითიც არ გაანძრიეთ იმისათვის, რომ ეს საფრთხე აშორებოდა საქართველოს. შეგახსენებთ ერთადერთ სატელეფონო საუბარს, რომელიც შედგა ჩვენს შორის 1991 წლის გაზაფხულზე, როდესაც გორბაჩოვმა დააპირა საგანგებო მდგომარეობის გამოცხადება შიდა ქართლის მთელს ტერიტორიაზე, რაც საქართველოს ხელახალ ოკუპაციას მოასწავებდა. მაშინ ჯერ კიდევ ვფიქრობდი რომ

ისტორია,"სხვა" ევროპის მარტვილობა:

ტიმოტი სნაიდერის წიგნი "სისხლის ქვეყნები,ევროპა ჰიტლერს და სტალინს შორის":

1933-1945 წლებში ნაცისტურმა და კომუნისტურმა რეჟიმებმა გერმანიასა და საბჭოთა კავშირს შორის მოქცეულ ამ ქვეყნებში დახოცეს 14 მილიონი ადამიანი,ამ ქვეყნებს ამერიკელი ისტორიკოსი უწოდებს სისხლის მიწებს.//ეს წიგნი Basic Books-მა გამოსცა 2010 წელს.  

"ნგრევის მასშტაბმა ამ ქვეყნებში ადამიანები ერთგვარად მიაჩვია ძალადობას.

  ჩვენ ხშირად ვფიქრობთ რომ ყველაფერი ან თითქმის ყველაფერი ვიცით იმის შესახ თუ როგორ გატანჯა ადამიანები 1930-1940-ან წლებში

ახალი წიგნებიდან,როგორ აცნობენ საქართველოს მსოფლიოს:

ძველი სინოპი

უცნობი ზღვის ქება-დიდება:
 ამ ზღვის სანაპირობიდან გამოსული 13 ავტორი ყვება ერთდროულად ახლო და იდუმალი ზღვის შესახებ სხვებს უბრალოდ უყვართ ეს სანაპიროები //ოდესსა ტრანსფერი, კოლექტიური ნაშრომი//.

ცინიზმის ტრიუმფი კრემლისტანში:

 სისტემა გამოყოფს ცინიზმს ისე როგორც ნაღვლის ბუშტი გამოყოფს ნაღველს. 

ეს ჩინური ცინიკური
ხელოვნებაა

    2009 წელს რუსეთში ისევ გამოსცეს პეტერ სლოტერდიჟკის „ცინიკური აზრის კრიტიკა".

    1983 წელს გერმანიაში გამოქვეყნებული ეს წიგნი რუსეთში პირველად გამოიცა 2000 წელს. 

  ეს სიმპტომია. სლოტერდიჟკი ჩვენს ხანას სამართლიანად ახასიათებს როგორც თითქმის ტოტალური თვითმკვებავი ცინიზმის

პერესტროიკა-დემოკრატიზაციის შედეგად გაჩენილი სახელმწიფო-მაფიის შესახებ:

 პუტინს, მაშ, ისევ აირჩევენ პრეზიდენტად და ის ისევ წაიყვანს მედვედევს როგორც  პრემიერ მინისტრს. ორმა კაცმა მათი პარტიის ყრილობაზე ცინიკურად განაცხადა რომ ისინი ამის თაობაზე წლების წინ შეთანხმდნენ.  დასავლელი და რუსი "ექსპერტები"
რომლებიც ტკბებოდნენ მადვედევსა და პუტინს შორის არსებული  განსხვავებით და იწონებდნენ მედვედევის "მოდერნიზმს" კარგად

საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის საგარეო პოლიტიკა//"ბურუსი"დან//:

ვ. ბაბეს მიერ შედგენილი
 საქართველოს რუქა, 1920 წ.

ამასთან, კავკასიაში იკვეთებოდა დიდ სახელმწიფოთა აშკარა თუ ფარული ინტერესები, რაც მკაფიოდ აისახებოდა საქართველოს, აზერბაიჯანისა და სომხეთის პოლიტიკურ სვე-ბედზე.
საგარეო პოლიტიკის სფეროში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის უმთავრეს ამოცანას მისი სუვერენიტეტის საერთაშორისო ცნობა და აღიარება წარმოადგენდა. ხელისუფლების ძალისხმევაც ამ კუთხით წარიმართა. დამფუძნებელი კრება, საგარეო საქმეთა

საჭიროა "მსოფლიო ქაოსის" ახალ საფრთხეთა განჭვრეტა:

 :...ამიერიდან ცხადია ალ-ყაიდასთან დაკავშირებული სუნიტური რადიკალური მიმდინარეობა სალაფი-ჯიჰადის დამხობა, „პოლიტიკური" //პარტიზანული ომები, შეიარაღებული ბანდები// და „რელიგიური" //სხვადასხვა ფანატიზმები, ჯიჰადები// ჰიბრიდების გაჩენა.

თემო ჯაფარიძე,ფიქრები საქართველოზე:

თემო ჯაფარიძე

ქართველის ეროვნულ თვისებრიობას საქართველოს ის მკვიდრები განსაზღვრავენ, რომლებმაც თავიანთი პიროვნება და ცხოვრება ამ ქვეყნის ისტორიის, კულტურისა და ყოფიერების საფუძველზე ააწყვეს. მაგრამ ადამიანის ქართული სახეობის მიზანი ის კი არ არის, რომ მაინცდამაინც ქართველი იყოს, არამედ ის არის მიზანი, რომ თავისი

ზოგი რამ ნიჰილიზმზე :

ა ლევ ტოლსტოი

     გი დე მოპასანმა 1880 წლის 21 ნოემბერს დაბეჭდილ ერთ წერილში სიტყვა ნიჰილიზმის გამომგონებლად გამოაცხადა რუსი მწერალი ტურგენევი და თქვა რომ ამ მოძრაობაში არსებობს ახალშობილი სექტა,  „საშიში პარტია“.

    მაგრამ ამერიკაში ამბროზ ბირსმა განსაზღვრა ნიჰილისტი როგორც „ტოლსტოის გარდა ყველაფერი დანარჩენის უარმყოფელი

სკვითური ტანგო პარიზში!!! კარგად დიპლომირებული და ნიჭიერი მკვლელის შესახებ.

მარჯვნივ სკვითი პაველ
გორგულოვი სასამართლოზე. 
ის სიკვდილით დასაჯეს. 

1932 წლის 7 მაისს გარდაიცვალა ტყვიით სასიკვდილოდ დაჭრილი საფრანგეთის პრეზიდენტი პოლ დუმე,75 წლის კაცი  რომელსაც ფრანგები თვლიდნენ რესპუბლიკური და პატრიოტული ღირსებებისა და სათნოებების სიმბოლოდ. მან პირველ მსოფლიო ომში დაკარგა სამი ვაჟიშვილი და  პრეზიდენტად ერთი წელიც არ ყოფილა. მკვლელი იყო რუსი ემიგრანტი პაველ გორგულოვი. ლიტერატორი. მან ფსევდონიმით პაველ ბრედ პარიზში გამოსცა ლექსების კრებული "სკვითების ცხოვრების საიდუმლო".ის წერდა რომანებსაც კაზაკთა ცხოვრების შესახებ, მაგრამ მათ გამოქვეყნებაზე უარი თქვა გამომცემელთა უმრავლესობამ.

პარიზის წამლეკავ წყალდიდობებზე-6: 1910 წლის წყალდიდობა:

ადამიანთა მეხსიერებაში ის დარჩა განსაკუთრებულ მოვლენად.

მომასწაველი ნიშნები...
  1909 წლის ზაფხული განსაკუთრებით ცივი და წვიმიანი იყო. 1909 წლის ასევე წვიმიანი,მაგრამ თბილი დასასრულიდან სენას დონემ დაიწყო აწევა...

ბეჩავი ადამიანის ძიებებიდან: რელიგია კაო დაი:

კაო დაის მთავარი
ტაძარი.

 წმინდა ვიქტორ ჰიუგო წერს სიტყვებს „ღმერთი და კაცობრიობა, სიყვარული და სამართალი"!!! 
     ესენიც კი  ისე გადარიეს რომ მათ 1992 წელს თავის პანთეონში შეიყვანეს ანდროპოვის კადრი მიხაილ გორბაჩოვი...1920-ან წლებში, როდესაც ვიეტნამი საფრანგეთის კოლონია იყო, ვიეტნამის კოლონიური ადმინისტრაციის დიდმოხელე ვან ჩუნმა გადაწყვიტა მედიტაციისთვის მთაში წასვლა. 1926 წელს,გამოცხადებათა მიღების შემდეგ, მან დაარსა ახალი რელიგია. მას გამოეცხადა უზენაესი არსება //ღმერთი// რომელსაც

პარიზის წამლეკავ წყალდიდობებზე-5:მე-19 ს. წყალდიდობები და ჭირხლი!

1802-1803-ის ზამთრის დიდი წყალდიდობა:
1802 წლის წყალდიდობამ საშინელი მოგონებები დატოვა. არ ყოფილა დიდი თოვლი,მაგრამ 6 თვის მანძილზე წვიმები საკმაოდ ხშირი იყო. 9 დეკემბრის ღამით წყლის დონე 6,22 მეტრია. მდინარემ სახლები წალეკა და წაიღო ავეჯი. მეორე დღეს სენას

პარიზის წამლეკავ წყალდიდობებზე-4: მე-18 საუკუნე წყლის ქვეშ:

ლიუდოვიკო მე-14 და კოლბერი,
შარლ ლე ბრანის სურათი             

მე-18 საუკუნე დაიწყო ძალიან ცუდად საფრანგეთში ცნობილი უკანასკნელი შიმშილით  რომელიც გამოიწვია 1708-1709 წლების განსაკუთრებით ცივმა ზამთარმა და მოსავლის დამალპობელი თავსხმა წვიმებით დაღდასმულმა გაზაფხულმა და ზაფხულმა.  წყალდიდობათა წლები ბრუნდება რეგულარული ინტერვალებით,მაგრამ საუკუნის ზოგი ზაფხული იმდენად ცხელია რომ ტემპერატურის რეკორდი ვერ მოიხსნება 300 წლის მანძილზე.

პარიზის წამლეკავ წყალდიდობებზე-3: მე-17 საუკუნე და 1658 წლის წყალდიდობა:

1910 წლის წყალდიდობა პარიზში,
სენ ლაზარის სადგურთან  

 საუკუნის დასაწყისიდან სენამ ისევ დაიწყო თარეში.
    1613 წლის მაისში, ივნისში და ივლისში ხედავენ მხოლოდ სეტყვას და წვიმას. სენა მუდამ ადიდებულია და ივნისში მოულოდნელად ფარავს გრევის მოედნის დიდ ნაწილს.
    1616 წლის იანვარში ყინულების მტვრევამ გამოიწვია სენ-მიშელის ხიდის ნაწილის მსხვრევა... და სენ-მარსელის გარეუბანში დაინგრა სამი სახლი. კავშირი გაწყდა და ვაჭრობა შეწყდა,სამაგიეროდ გაგრძელდა ქარი და წვიმა.

პარიზის წამლეკავ წყალდიდობებზე-2:

შუა საუკუნეების პარიზის
 ნაშთი, კლიუნის შუა
საუკუნეების ხელოვნების
 მუზეუმი.

მე-15 და მე-16 საუკუნეების ყინვები და წყალდიდობები:
    ეს საუკუნე აღნიშნავს "გამყინვარების მცირე ხანის" ანუ საერთო აციების და მთის რეგიონებში ყინულთა არის გაფართოების დასაწყისს. ეს მცირე გამყინვარების ხანა გაგრძელდება 1950-ან წლებამდე... მე-16 საუკუნის ბოლო 40 წელი მთელ საფრანგეთში ძალიან ცივი იყო.
     შუა საუკუნეების ერთ-ერთი ყველაზე მკაცრი ზამთარია 1407 წლის ზამთარი. ყინვა გრძელდება იანვრის ბოლომდე.ხილის ხეები და ვაზები მოისპო. ყველა მდინარე გაიყინა და ეტლებს შეუძლიათ

დიდი კატასტროფები პარიზში:

1910 წლის პარიზის 
დიდი წყალდიდობა

   არ ვიცი რაა უფრო დიდი უბედურება, სტიქიური კატასტროფა თუ პერესტროიკა მაგრამ ცხადია ის რომ ყველანაირ უბედურებას ერევა საზოგადოების მყოლი ერი და ხალხი.
    რა არის საზოგადოება? წვრილმან და მსხვილმან ეგოიზმთა დამძლევი და განათლებული თუ ვერა ნამდვილად ნასწავლი და არა უბრალოდ დიპლომირებული ადამიანების კრებული. 
     ფრანგებს ასეთი საზოგადოება საუკუნეების მანძილზე ჰყავდათ და დღესაც ასე თუ ისე ჰყავთ და სძლებენ ჯერ-ჯერობით.

დიადი საბჭოეთ-პოსტსაბჭოეთის ისტორიიდან.

ესაა ბელორუსიის კომპარტიის პირველი მდივანი პეტრე მაშეროვის საფლავი. ის ძალიან უყვარდათ ბელორუსებს და განსაკუთრებით ბელორუს ინტელიგენციას და ითვლება თანამედროვე ბელორუსიის დუძემდებლად. ის უნდა დაენიშნათ საბჭოთა კავშირის პრემიერ-მინისტრად და ითვლებოდა ბრეჟნევის რეალურ მემკვიდრედ. მაგრამ ის დაღუპეს ავტოავარიაში 1980 წლის 4 ოქტომბერს. მის მანქანას რომელსაც ახლდა მილიცია მოულოდნელად შეასკდა კარტოფილით დატვირთული სატვირთო მანქანა. მაშეროვი რა თქმა უნდა ვერ გადარჩა. გზა გაეხსნა

ევროპელების საფიქრალი: რა საჭიროა ზოგადი განათლება?

კითხულობს რაბლე,
მე-17 საუკუნის ნახატი.

 უნდა იყოს თუ არა ადამიანი განათლებული? ამ კითხვის დასმაც უწესობად ჩანს საფრანგეთში სადაც ესოდენ დიდ ნიშვნელობას ანიჭებენ ზოგად განათლებას.

   ეს კითხვა დასვა კვებეკის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ერთმა პროფესორმა პატარა პამფლეტში რომელიც გვაიძულებს დავფიქრდეთ იმაზე თუ რას ველით კულტურისგან.
ნორმან ბალარჟეონის თქმით საფრანგეთზე გზად გამავალმა უცხოელმა შეამჩნია ფრანგულ წიგნის მაღაზიებში ზოგადი განათლებისადმი,ზოგადი კულტურის სახელმძღვანელოთა დიდი